‘Solidariteit komt tot bloei waar mensen verder kijken dan hun eigen belang, oog hebben voor elkaar en zich inzetten om ook de ander tot zijn recht te laten komen.’

Aldus professoreerde het CDA Vertrouwen in Nederland. Vertrouwen in elkaar, het CDA-program van 2006. in haar verkiezingsprogramma in 2006, ondertekend door Abraham Klink, secretaris van de programmacommissie en een jaar later minister van Volksgezondheid in het kabinet-Balkende IV.

Inmiddels heeft Ab een nieuwe baan. En zoals dat wel vaker gaat bij politici: komt nieuw werk, komt nieuw wereldbeeld.

Solidaire Ab is nu lid van de Raad van Bestuur van zorgverzekeraar VGZ en in die hoedanigheid verantwoordelijk voor dochterverzekeraar Promovendum. U kent Promovendum vast, want al maanden wordt u op televisie, op de radio en via kolossale billboards bestookt met de campagne van deze verzekeraar:

De boodschap is weinig dubbelzinnig, zoals u ziet: Promovendum is de zorgverzekeraar voor bebrild en bestudeerd Nederland, met haar ‘laagste premie voor hoger opgeleiden.’

Discriminatie op grond van boekenwijsheid, hoe solidair is dat?

Misschien is het goed hier nog even in herinnering te brengen wat we ook alweer verstaan onder solidariteit in de zorg. Een begrip dat Ab - aanvoerder van het verzet der rechtlijnige Prinzipienreiters tegen de PVV destijds - Klink graag in de mond nam als de belangrijkste waarde waar hij als zorgminister voor stond: dat eenieder zich, ongeacht diens gezondheid, voor dezelfde premie kan verzekeren tegen zijn zorgkosten. Zo blijft de zorg betaalbaar en toegankelijk voor iedereen.

Dit principe is zo fundamenteel, dat het bij wet verboden is hier van af te wijken: verzekeraars mogen niet selecteren op grond van gezondheidsrisico’s, door bijvoorbeeld jongere, gezondere of anderszins minder risicovolle klanten voorrang of kortingen te geven - ook wel ‘risicoprofilering’ genoemd.

Verzekeraars mogen niet selecteren op grond van gezondheidsrisico’s. Exact wat Promovendum op haar billboards doet

Kortom: zoals Promovendum op die mooie billboards doet.

Want laat daar geen misverstand over bestaan: dat deze dochter van VGZ zich nadrukkelijk presenteert als verzekeraar voor hogeropgeleiden heeft natuurlijk maar één reden en die reden is dat hogeropgeleiden statistisch gezien gezonder en dus goedkoper zijn om te verzekeren dan lageropgeleiden.

Risicoprofilering op grootformaat, op iedere hoek van de straat.

Dat Promovendum hiermee wegkomt, is simpelweg omdat het bedrijf dat alleen op de posters doet. In de praktijk kan iedereen zich voor een verzekering aanmelden, ook als je enkel een vmbo-diploma hebt. De campagne is marketingmisleiding van het allerlaagste allooi: het bedrijf propageert anti-solidariteit met een product dat ze helemaal niet eens mag verkopen.

Solidariteit, wie is er niet oud mee geworden?

Wie zich afvraagt wat voor type mens VGZ met dit soort reclame hoopt te bereiken, hoeft alleen maar naar een andere reclame te kijken, namelijk die van verzekeraar Zekur - óók een dochteronderneming van VGZ, die zich niet op hogeropgeleiden, maar op jongeren richt:

YouTube

De reclame van Zekur

Waarom een verzekering nemen bij Zekur? Het meisje in de reclame geeft, met de nieuwe naaldhakken die ze op het punt staat te kopen in haar hand, het antwoord: ‘Gewoon, omdat ik niet veel wil betalen voor zorg die ik niet gebruik.’

Wie legt dit hummeltje van, ik schat, een jaar of twintig uit dat het niet zo heel lang gaat duren voor zij zelf óók een kreupele bejaarde is?

Zie daar ons voorland, mede mogelijkheid gemaakt door VGZ: jongeren en hogeropgeleiden die ‘niet willen betalen’ voor zorg die zij niet nodig hebben, opdat ze lekker kunnen blijven shoppen voor schoenen waar ze kennelijk wél nood aan hebben. Wie legt dit hummeltje van, ik schat, een jaar of twintig uit dat het niet zo heel lang gaat duren voor zij óók een kreupele bejaarde is, die tegen die tijd haar premie niet meer kan ophoesten omdat háár kleinkinderen ook de reclame van Zekur hebben gezien en dus ‘niet willen betalen’ voor de zorg die zij niet gebruiken?

Solidariteit, wie is er niet oud mee geworden?

Geconfronteerd met deze asociale strategie van zijn bedrijf, stelde Ab Klink in een aanbevelingswaardige aflevering van Hier kun je uitzending van Zembla terugkijken. Zembla: ‘Je zou inderdaad kunnen zeggen: ‘Hier gaat u over de schreef,’ áls wij zouden zeggen: ‘Dit is alléén voor jonge mensen.’ Maar iedereen kan hiervoor kiezen.’

Maar er zijn geen ouderen die een polis hebben bij Zekur, wierp de Zembla-journalist nog op.

Klink: ‘Ja, dat is ook heel jammer. Dat zouden ze wel moeten doen.’

Dom van ze, hè?

VGZ, de slinkste marketing voor bejaarde laagopgeleiden.

Hoe onze risicomijdende cultuur de solidariteit ondermijnt Het is dé trend in de verzekeringsbranche: met behulp van Big Data het gedrag van individuen in kaart brengen en korting geven aan hen die ‘gezond’ of ‘veilig’ leven. Maar het resultaat van deze ‘sociale natuurkunde’ is dat de middelmaat wordt beloond en avontuurlijkheid bestraft. Wie is er nog solidair met de excentriekelingen onder ons? Lees hier mijn eerdere essay over solidariteit terug Excuses! Huh wat? Nee joh! Oh toch In een schitterende open brief aan zijn 4,2 miljoen klanten biedt ING-baas Nick Jue excuses aan voor iets wat de bank helemaal niet van plan was te doen, of eigenlijk wel, maar alleen omdat klanten erom klagen, ik bedoel, vragen. Een must read voor iedereen die geïnteresseerd is in de hogere kunst van het spinnen. Lees hier de column terug Oproep aan alle leraren: stop met luisteren naar trendwatchers Bijna geen beroep dat zo belangrijk is als dat van de leraar. Waarom wil het onderwijs zich dan steeds aanpassen aan de trends van het moment, in plaats van de toekomst zelf vorm te geven? Lees hier de column terug