Op 19 november jongstleden presenteerden de ministers Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD, Defensie) en Ivo Opstelten (VVD, Justitie) over de afloop van de Molukse treinkaping die begon op 23 mei 1977 en drie weken later met geweld beëindigd werd. De Nederlandse staat gebruikte daarbij geweld: zes gijzelnemers en twee gijzelaars werden gedood. De vraag is nu: Hoe is dat precies in zijn werk gegaan? Is een aantal van de Molukse kapers misschien geëxecuteerd? Executies, in Nederland?

De vraag is prangend geworden door het werk van journalist Jan Beckers. Hij beet zich vast in de zaak en haalde autopsierapporten boven water. Het dwong de regering archiefonderzoek te doen. En nee hoor, zeggen de betrokken ministers, niets wijst erop dat een of meer daders zijn geëxecuteerd. Niets aan de hand, case closed.

De nabestaanden van de gedode gijzelnemers laten het er niet bij zitten. Zij hebben de Nederlandse staat aangeklaagd en zijn allerminst tevreden met de uitleg van de regering. Deze nabestaanden worden vertegenwoordigd door de advocate (44), die steevast in beeld komt zodra de mensenrechten in het geding zijn, vooral bij oorlogsslachtoffers.

Zegveld is bekend geworden door Srebrenica. Ze verdedigde nabestaanden van Bosnische moslims die zijn vermoord door Serviërs nadat ze door Nederlandse militairen aan hun lot waren overgelaten. Maar liefst elf jaar was ze ermee bezig, voordat een eerste overwinning werd behaald. Dat geduld legt ze ook aan de dag bij de andere dossiers waar ze zich aan wijdt. Irak. Rwanda. Gaza.

Zegveld wordt gedreven door sterke gevoelens van verontwaardiging over onrecht, maar ook door een enorme passie voor het recht zelf. En op het terrein van de oorlog moet dat volgens haar nog helemaal worden opgebouwd.

Tijd dus voor een gesprek met deze vasthoudende advocate, juist nu het nieuws over de rapportage alweer lang achter ons ligt. De trauma’s zijn nog iedere dag voelbaar.

De Correspondent
Lex Bohlmeijer - in gesprek met Liesbeth Zegveld
SoundCloud
Interview
Luister je liever via de Apple Podcasts-app? Abonneer je dan via iTunes op de interviews van Lex Bohlmeijer. Dan verschijnen ze elke keer automatisch in je Podcastsapp. Klik hier om je op Lex te abonneren Podcast: Deze vluchtelingen moeten toneelspelen om te overleven Daria Bukvi? (1989) is geboren in Bosnië. Toen de oorlog uitbrak, vluchtte haar moeder op hoge hakken, met twee koffers en haar dochtertje stevig tegen de borst geklemd, het land uit. Die dochter is inmiddels een veelbelovend toneelregisseur geworden. En ze heeft een meeslepende voorstelling over asielzoekers gemaakt: Nobody Home. Beluister het interview hier In België kun je niet uitzoeken wat opa of oma in de oorlog heeft uitgespookt In België, dat gisteren de Eerste Wereldoorlog herdacht, is de herdenking van de Tweede Wereldoorlog afgeschaft. De dossiers uit deze periode blijven bovendien gesloten, uit vrees dat ‘bepaalde passies’ zullen oplaaien. Vandaag in Dossier Staatsgeheimen: Anoek Nuyens over de strijd van historici voor meer openheid over het verleden. Lees het onderzoek hier terug