33
Facebook
Twitter
LinkedIn
Whatsapp
E-mail
Het klimaat reageert vertraagd op de verandering die wij veroorzaken. Zelf als we nu op de ‘stopknop’ zouden drukken, duurt het nog decennia voordat de opwarming stopt.

De tragiek van het klimaat: als de uitstoot stopt, gaat de opwarming door

Vandaag publiceerden klimaatjournalisten Rolf Schuttenhelm (Bits of Science) en Stephan Okhuijsen (Datagraver) een verhelderende Hier de analyse van Rolf Schuttenhelm (Bits of Science), inclusief een visualisatie van Stephan Okhuijsen (Datagraver). analyse over de De NOS schreef dit bericht naar aanleiding van de analyse van Schuttenhelm en Okhuijsen. vertraging in het klimaatsysteem.

Stabilisatie van de CO2-concentratie op het huidige niveau - ruim Hier vind je de huidige CO2-concentratie. 400 Ppm staat voor: deeltjes per miljoen. ‘Parts per million (ppm) oftewel delen per miljoen is een maat voor concentratie,’ meldt Wikipedia. ‘Een concentratie van 1 ppm geeft aan dat er één deel van een product is op een totaal van een miljoen delen, meestal uitgedrukt in massa. Eén ppm is duizend keer kleiner dan één promille.’ - is volgens de auteurs onvoldoende om de internationale doelen van maximaal 1,5 tot 2 graden Celsius opwarming aan het einde van de eeuw te halen. Als we rekening houden met opwarming die nog ‘in de pijplijn’ zit door de gassen die we al hebben uitgestoten, moet deze concentratie drastisch omlaag. Bijvoorbeeld naar het min of meer veilig geachte niveau van Lees hier een betoog van klimaatonderzoeker James Hansen, dat de enige echt veilige grens voor CO2-concentraties in de atmosfeer 350 ppm is. 350 ppm.

Helaas stijgt de concentratie van broeikasgassen al decennia en dat zal naar verwachting nog decennia doorgaan. De doelen die in Parijs zijn gesteld zijn daarmee effectief Lees ook: Nieuwe studie bevestigt: twee graden opwarming is een illusie. onhaalbaar, maar dat wil niemand graag onder ogen komen.

De opwarming wordt tot op heden gedempt omdat:

  1. Oceanen een aanzienlijk deel van de warmte hebben opgenomen (om precies te zijn: meer dan 90 procent van de extra warmte tussen 1971 en 2010);
  2. We ook aerosolen met een verkoelende werking uitstoten. Aerosolen zijn kleine stofdeeltjes die bijvoorbeeld in de atsmofeer komen als gevolg van het verstoken van kolen. Ze weerkaatsen tijdelijk de straling van de zon. Daarmee maskeert deze luchtvervuiling feitelijk de temperatuurverhoging die we al hebben Over de verkoelende werking van aerosolen schrijven het PBL en het KNMI in hun samenvatting van het vijfde IPCC-rapport: ‘Een toename van aerosolen veroorzaakt in het algemeen meer terugkaatsing van de zonnestraling. Dit directe effect van aerosolen leidt tot een verhoogde afgifte van energie naar het heelal. Meer aerosolen in de atmosfeer veranderen ook de wolkeneigenschappen: dit zijn de indirecte effecten van aerosolen. Beide effecten werken koelend, maar in welke mate is onzeker.’

Hoeveel extra opwarming nog onderweg is, is onzeker. Wat we wel zeker weten: ‘Zolang we klimaatverandering afmeten aan de thermometer en nú waargenomen weersextremen, blijven we de werkelijke urgentie van de CO2-stijging onderschatten,’ schrijven Schuttenhelm en Okhuijsen.

De uitstoot moet dus zo snel mogelijk naar beneden en we moeten ons voorbereiden op de gevolgen van de opwarming die sowieso komen gaat.

De uitstoot van onze voorgangers

In een recente blogpost over de inertie van het klimaat vergelijkt onderzoeker Bart Verheggen is docent atmosferische chemie, aardsysteemkunde en klimaatverandering aan Amsterdam University College, freelancer Klimaatonderzoek en Communicatie en initiator van het specialistische weblog Klimaatverandering: klimaatverandering.wordpress.com. het met een olietanker die je ruim op tijd van koers moet veranderen als je een aanvaring wil voorkomen. Hij Bart Verheggen over ‘climate inertia.’ schrijft:

‘Postponing meaningful mitigation action until the shit hits the fan comes with considerable risk, because many changes in climate are not reversible on human timescales. Once you notice the trouble, it’s only the beginning [...]. The conundrum is thus that those who caused the problem are in the best position to solve it, but since the full consequences will not materialize until much later, they have the least incentive to do so.’

Dus: als we nu op de ‘stopknop’ zouden drukken - wat we niet doen - duurt het nog decennia voordat de opwarming stopt. Of, in de Hier vind je het stuk van David Roberts: ‘The right way to think about climate change and national security’. woorden van klimaatjournalist David Roberts: ‘We’re living with the emissions of our forebears’:

‘Climate change works on longer time scales than humans are accustomed to. The carbon we emit today has an incremental effect on the temperature in three to five decades. Similarly, carbon we don’t emit today will avoid some incremental effect on the atmosphere [...] in three to five decades.’

Wie eens dieper na wil denken over de werking van de tijdschalen van moeder natuur, kan ik dit verhaal van harte Ik tipte dit verhaal al eens in juli 2015.

Het majestueuze maar onverbiddelijke tempo van de aarde Dit is een subliem geschreven verhaal uit The New Yorker over een van de grootste rampen die Amerika ooit zal meemaken: een allesvernietigende aardbeving aan de Noordwestkust. Diep onder de aarde kruipt momenteel een tectonische plaat onder het Amerikaanse continent - stilletjes tot nu toe. Maar er zit een monstrueuze klap aan te komen, dat weten wetenschappers zeker, en de VS zijn totaal onvoorbereid. Natuurlijk gaat het verhaal niet alleen over die aardbeving. Het is een verhaal over de onachtzaamheid van de mens voor de natuur, voor het majestueuze tempo van de aarde dat uiteindelijk alles bepaalt. En het is een parabel, schrijft de auteur, voor al die andere rampen waar wel Hollywoodfilms over worden gemaakt, maar waar we maar geen oplossingen voor verzinnen. Lees hier: The Really Big One (leestijd: 34 minuten) Wil je een mailtje ontvangen als ik een nieuw verhaal publiceer? Dat kan! Bij iedere noemenswaardige nieuwe publicatie over klimaat & energie op De Correspondent stuur ik een nieuwsbrief uit. Meld je hier aan om die mails te ontvangen (gemiddeld eens in de tien dagen en hoogstpersoonlijk). Meld je hier aan

Lees verder:

De zeespiegel kan bijna twee keer zo snel stijgen als eerder voorspeld Volgens een recent onderzoek is Antarctica veel gevoeliger voor de opwarming van de aarde dan eerder door klimaatwetenschappers werd aangenomen. Wat gebeurt er als het ijs op de Zuidpool in zee verdwijnt? Lees het verhaal van Jelmer hier terug Wordt klimaatverandering het einde van de wereld? Dit zeggen de feiten Roepen we het einde van de wereld over onszelf af als we het klimaatprobleem laten voortbestaan? Ik zet de feiten op een rij in een poging een antwoord op deze grote vraag te vinden. Lees het verhaal van Jelmer hier terug Hoe snel zal de overgang naar duurzame energie gaan? Het allergoedkoopste windpark ter wereld komt voor de kust van Zeeland. En in de VS is 70 procent van de nieuwe stroom zonne-energie. Dat de energievoorziening verduurzaamt is duidelijk. Maar hoe snel gaat dat? En wordt de transitie soepel of schokkerig? In deze update: het begin van een antwoord. Lees het verhaal van Jelmer hier terug

In gesprek:
Jelmer Mommers
Correspondent Klimaat & Energie Welke (basale) vragen over klimaatverandering zouden jullie in de toekomst op De Correspondent beantwoord willen zien?
Welke (basale) vragen over klimaatverandering zouden jullie in de toekomst op De Correspondent beantwoord willen zien?