Als je dit weekend een stuk leest, laat het dan deze hartenkreet uit Amerika zijn

De afgelopen maanden was correspondent Sarah Kendzior vanuit St. Louis jullie gids op weg naar de verkiezingen. Op verkiezingsdag nam ze jullie mee naar de stemlokalen in haar stad en gaf ze antwoord op jullie vragen.

Daarna werd het stil. Althans, op De Correspondent. Niet op Twitter, waar Sarah zich ontpopte tot een van de leidende stemmen in de nasleep van de verkiezing van Trump tot president.

Niet alleen met splijtende analyses, maar ook met het mobiliseren en organiseren van het verzet. Met landgenoten maakt ze zich op voor vier lange, donkere jaren.

Kendzior is expert op het gebied van autoritarisme. En als zij op basis van Donald Trumps campagne en zijn eerste weken als aankomend president de conclusie trekt dat dit de richting is waar haar land zich naartoe beweegt, is dat ernstig.

Na anderhalve week radiostilte stuurde ze ons een open brief, gericht aan haar landgenoten. Ze wilde die per se op een Europees platform publiceren, omdat ze er niet van uit zegt te kunnen gaan dat de Amerikaanse media in vrijheid hun werk kunnen blijven doen.

Is dat historisch of hysterisch? Voorbarig of begrijpelijk voorzichtig? Dat kan alleen de tijd uitwijzen. Maar wie de ontnuchterende opsomming van feiten in Sarah’s open brief leest, moet concluderen dat de tegenovergestelde reflex - de neiging om Trump en de zijnen te normaliseren en te bezweren dat het wel mee gaat vallen - een roekeloze is.

Lees de open brief hier. In het Engels, want gericht aan een Amerikaans publiek En lees hier Sarah’s verslag van de verkiezingen
Correspondent Provinciale Staten