Illustratie: Leon de Korte (Redactioneel ontwerper bij De Correspondent)

Komkommertijd. Zo noemen nieuwsmedia traditiegetrouw de zomerperiode waarin er ‘niet zoveel gebeurt in de wereld.’ Onzin, natuurlijk: feitelijk is komkommertijd vooral een ander woord voor ‘journalisten op vakantie.’ En zoals hypes ontstaan doordat media elkaar vaak napraten, zo vermenigvuldigt de stilte zich ook. Geen nieuws in het ene medium = geen nieuws in het andere.

Eén voordeel heeft de ‘komkommertijd’ wel: nu je minder afgeleid wordt door het nieuws van de dag (pro-tip: niet het woord ‘Trump’ googelen), heb je de rust en de tijd om bij te lezen op De Correspondent. Daarom selecteren we hier de beste essays voor je die in de afgelopen jaren op dit platform zijn verschenen.

Te beginnen, hoe kan het ook anders, met een ode aan het lezen zelf. De komende dagen zullen we dit lijstje aanvullen met andere favorieten uit ons archief.

Zijn er stukken waarvan je vindt dat andere (nieuwe) leden ze zeker niet mogen missen? Tip ze dan vooral in de bijdragen hieronder. Het mogen natuurlijk ook documentaires en podcasts zijn!

Veel leesplezier gewenst!


Wie leest, leeft In een tijd van apps, robots en Easy Alles vraag ik me deze zomer af: welke dingen zijn de moeite waard juist doordat ze moeite kosten? Vandaag: het lezen van literatuur. Op papier, bij voorkeur. Lees het essay van Philip hier terug

Hoe de smartphone van de hele wereld een wachtkamer maakt Een maand lang greep ik niet automatisch naar mijn smartphone als ik ergens moest wachten. Zo leerde ik dat we het wachten wel verleerd, maar niet voorbij zijn. Integendeel, we wachten op een vreemde manier juist steeds méér. Lees het essay van Bregje hier terug

Als je denkt dat het hopeloos slecht gaat met de wereld, lees dan dit verhaal De veranderingen in onze tijd zijn ongekend. Ze zorgen voor veel onzekerheid, én de kans de toekomst te beïnvloeden. Dit is geen moment voor wanhoop, maar voor actie. Lees het essay van Rebecca

Lees en beluister dit betoverende drieluik van Ramsey Nasr, over wat er verloren gaat nu de Noordpool smelt Twee derde van het ijs op de Noordpool is de afgelopen dertig jaar verdwenen. De begenadigde schrijver en acteur Ramsey Nasr ging op expeditie naar Spitsbergen en kwam terug met prachtige verhalen over wat we verliezen nu die ijswereld smelt. Ons begin. Lees en beluister hier het drieluik

Waarom is er geen Tinder om nieuwe vrienden te vinden? Bijna vier jaar geleden verhuisde Arjen van Veelen naar St. Louis, VS. Hij stuitte al snel op een bekend probleem onder migranten: hoe maak je nieuwe vrienden in een nieuwe stad? Hij zocht tevergeefs in kroegen, bij sportclubs, in de kerk, op internet. Maar toen kwam de verlossing. Een essay over vriendschap. Lees het verhaal van Arjen hier terug
Hoe Harry Potter al twintig jaar een niet zo geheim genootschap betovert Welke ervaringen scheppen het moderne leven? Pottermania, bijvoorbeeld. Al twintig jaar geeft de bebrilde tovenaarsleerling zijn fans waar ze naar op zoek zijn: de kans om ergens bij te horen. En dan het liefst via een online clubje. Lees het verhaal van Nina hier terug
Hij bracht maar één album uit en is nog steeds relevant. Een ode aan Biggie Deze zondag is de geboortedag van The Notorious B.I.G. De rapper bracht bij leven maar één album uit, maar groeide midden jaren negentig uit tot een van de grootste hiphopartiesten ooit. Nog steeds wordt hij gerekend tot de allergrootsten en invloedrijksten uit het genre - en terecht. Lees het verhaal van Thomas hier terug
Oké, je hebt het te druk. Wat daaraan te doen? Wie heeft het niet te druk? Oké, niemand. En wie is daar gelukkig mee? Ook niemand? Welnu, als we het minder druk willen hebben, krijgen we dat maar op één manier voor elkaar: we moeten selectiever zijn in waar we onze tijd aan besteden en vaker ‘nee’ tegen elkaar zeggen. Lees het verhaal van Ernst-Jan hier terug Wat ik verloor toen ik me afzette tegen mijn Marokkaanse familie Ik groeide op in een hechte Marokkaanse gemeenschap, maar verlangde ernaar onafhankelijk te zijn. Die vrijheid vond ik, en daarmee mijn schrijverschap. Maar het bleek een holle vrijheid. Je kan oud worden met onafhankelijkheid, maar je sterft wel voortijdig. Lees het verhaal van Abdelkader hier terug Komt een boom bij de rechter De Duitse bosbeheerder Peter Wohlleben is ervan overtuigd dat we de komende tijd radicaal anders tegen bomen gaan aankijken. Zijn boek 'Het verborgen leven van bomen' werd een hit in Duitsland en wordt nu in 26 landen vertaald. Staan zijn boodschap en het succes ervan symbool voor een kentering in ons mens- en wereldbeeld? Lees het verhaal van Lynn hier terug
De post-postmoderne mens: op de hoogte van alles, verplicht tot niets Klimaatverandering, slavernij in sweatshops, wapens gefinancierd van ons spaargeld: ons handelen als consument veroorzaakt grotere problemen dan ooit. Waarom voelen we ons daar niet permanent schuldig over? Een essay, over de post-postmoderne mens en zijn onvermogen te veranderen. Lees hier het essay van Rob Wijnberg
Ode aan het risico. Want braafheid heerst Westerse samenlevingen zijn geobsedeerd door veiligheid. Voor onze staten, onze lichamen, onze kinderen. Maar we kunnen niet elk onheil beteugelen. Ode aan een neologisme: risicovreugde. Lees het verhaal van David hier terug
Zo wordt Nederland weer een plek voor iedereen Sinds de politiek van Frits Bolkestein, Pim Fortuyn en nu Halbe Zijlstra is het integratiedenken in Nederland een assimilatieopdracht geworden: ik moet mezelf aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Tegelijkertijd word ik er voortdurend op gewezen dat ik te veel pigment in mijn huidcellen heb. Dat kan anders. Tijd voor micro-revoluties. Lees het verhaal van Sinan hier terug
Waarom de psychoanalyse er na 100 jaar nog altijd toe doet Precies honderd jaar geleden gingen de eerste Nederlanders in psychoanalyse. Ondanks allerlei nieuwe therapieën zijn Sigmund Freuds ideeën nog altijd springlevend én relevant. Omdat je er een milder mens van wordt, leerde ik van een psychoanalytica. Lees het verhaal van Marilse hier terug
Waarom vuilnismannen meer verdienen dan bankiers Waarom is het salaris van een vuilnisman veel lager dan dat van een bankier? Het standaardantwoord: zo werkt de markt nu eenmaal. Maar in werkelijkheid is het niet de markt, maar de samenleving die bepaalt wat echt van waarde is. Lees het verhaal van Rutger hier terug
In onze prestatiemaatschappij is iedereen een marathonloper (maar waar rennen we heen?) Van Oscargenomineerden tot de marathon-manie en de afrekening met de zesjescultuur: onze tijd heeft ambitie en toewijding hoog in het vaandel staan. Dat is aanstekelijk, maar ook doodvermoeiend – we vieren rennen om het rennen, en komen intussen nergens echt terecht. Lees het verhaal van Lynn hier terug
Facebook
Twitter
LinkedIn
Whatsapp
E-mail