Het beste uit andere media

Data is publiek goed en dat mag links radicaal uitdragen Technologiedenker Evgeny Morozov schrijft in The Guardian dat het tijd wordt om data en Big Tech als publiek bezit te beschouwen. De veelgehoorde pleidooien om de grootste databoeren op te breken, gaan niet tot de kern van het probleem. Radicale maatregelen zijn vereist. Daar liggen kansen voor een links-progressieve agenda, betoogt de Wit-Rus. Links moet data beschouwen en framen als een collectief geproduceerde, maatschappelijk bruikbare grondstof. (Maurits Martijn, correspondent Data) The Guardian: ‘The left needs to get radical on big tech – moderate solutions won’t cut it’ (Leestijd: 7 minuten) Creatief boekhouden met criminaliteitscijfers De politie manipuleert criminaliteitscijfers, ontdekten onderzoeksjournalisten van Investico na tientallen gesprekken met agenten. ‘Cijfers worden op allerlei manieren kloppend gemaakt’, vertelde een agent. ‘Van die eed komt maar weinig terecht.’ Zo maakt de politie het burgers lastig om aangifte te doen en boekt zij strafbare feiten in andere categorieën. Investico legt uit hoe een woninginbraak verandert in ‘vernieling’, straatroof in ‘zakkenrollerij’ en diefstal in ‘baldadigheid’. (Sanne Blauw, correspondent Ontcijferen) Investico: ‘Smileys scoren, platlullen en downgraden’ (Leestijd: 35 minuten) Deze film maakt gehakt van de rechterhand van oud-president Bush Sinds eind februari draait 'Vice' in de Nederlandse bioscopen, van regisseur Adam McKay. De film draait om Dick Cheney, vicepresident onder George W. Bush, en zijn rol in de War on Terror na de terroristische aanslag op de Twin Towers in New York. Twee redacteuren van Vox discussiëren over de vraag of de film geslaagd is: is het een slimme, kritische kijk op Amerika na 9-11? Of is het een makkelijke aanklacht tegen het conservatieve deel van het land? (Sherris Alam, medewerker HR en finance) Vox: ‘Vice doesn’t want to humanize Dick Cheney. So instead, it (maybe) demonizes America’ (Leestijd: 20 minuten) Achter één louche Spanjaard schuilde een episch corruptieschandaal Toen dictator Franco in 1975 stierf, kon Spanje eindelijk democratie omarmen. Amper veertig jaar later is het enthousiasme behoorlijk bekoeld. De oorzaak: een onbekende politicus uit een voorstadje van Madrid luisterde zijn politieke boezemvriend af. Achter één louche man ging een gigantisch corruptieschandaal bij de grootste politieke partij van Spanje schuil. Wat mij het meest opviel: de lange celstraf die het meesterbrein kreeg opgelegd – 52 jaar. (Riffy Bol, algemeen redacteur) The Guardian: ‘Spain’s Watergate: inside the corruption scandal that changed a nation’ (Leestijd: 30 minuten) Eus prikt in de Hilversumse bubbel Özcan Akyol neemt een 'blokkeerfries' mee naar een avond over feminisme in een Amsterdams debatcentrum. Het is op het randje van karikatuur, maar de boodschap is duidelijk. In 'Eus in Medialand' onderzoekt Akyol de Hilversumse bubbel. Recensenten van gevestigde media tikten ietwat geïrriteerde columns na aflevering één, 'want we zijn heus wel geïnteresseerd in alles buiten Amsterdam!' Eus gaat soms wat kort door de bocht, maar zijn punt moge duidelijk zijn: media halen hun neus op voor de regio en zitten zelf in een grote echokamer. (Maaike Goslinga, redactiechef) NTR: ‘Eus in Medialand’ (Kijktijd: 35 minuten)

Het beste van De Correspondent

Maak een einde aan de tirannie van het tijdgebrek, betoogt deze filosoof Om onze tijd beter te begrijpen, is het zinvol terug te gaan naar het einde van de negentiende eeuw: een periode van schrijnende armoede, uitbuiting en onrechtvaardigheid. In haar essay 'Het tij keren' duikt filosoof Joke Hermsen in het werk van Rosa Luxemburg, voor haar een bron van hoop. 'Zo lang er tijd is van leven, is er kans op verbetering.' Luister de podcast van Lex Bohlmeijer hier terug ‘Busje ramt auto’, ‘file na ongeluk’. En de mensen dan? Het is heel normaal om te lezen dat een auto een fietser aanrijdt, of een busje tegen een auto botst. Met die berichtgeving is iets geks aan de hand: het lijkt alsof de mens is verdwenen. Alsof we meer compassie hebben voor een gebutst portier dan voor een gebutst mens. Lees de analyse van Thalia Verkade en Marco te Brömmelstroet hier terug Kijken naar de pijn van anderen: hoe YouTube de therapeut vervangt Het is onder vloggers inmiddels volkomen normaal om te praten over hun depressie, eetstoornis of paniekaanvallen. Zulke video's kunnen troost bieden, maar de algoritmes van sociale media kunnen je ook doen verdwalen in het donkere woud van andermans ellende. Lees de analyse van Nina Polak hier terug Cijfers zijn als zeepjes: knijp er te hard in en ze glippen uit je handen Elke maand ga ik in gesprek met een van onze correspondenten over zijn of haar journalistieke speurtocht. Vandaag: Sanne Blauw. Ze is dol op cijfers, maar kent hun keerzijde. Want getallen zijn vaak lang niet zo objectief als ze lijken. Luister de podcast van Joris Luyendijk, Sanne Blauw en Romanee Rodriguez hier terug Leraar, frontsoldaat van de democratie Overal ter wereld zijn leraren doelwit van autoritaire leiders en extremisten omdat ze ‘extreemlinks’ zouden zijn en leerlingen ‘indoctrineren’. Docenten leiden kinderen juist op tot kritische, democratische burgers. Daar moeten we vandaag, op de dag van de lerarenstaking, bij stilstaan. Lees de analyse van Jelmer Evers hier terug