71
Facebook
Twitter
LinkedIn
Whatsapp
E-mail
Journalisten zaten dinsdag vol spanning achter hun scherm te wachten welke verpleeghuizen het er het slechtst van af hebben gebracht. We zijn nu eenmaal dol op lijstjes. De ‘slechtste elf’ waren dan ook groot nieuws. Maar, wat zegt zo’n lijst eigenlijk? En, wat niet?

Wat de lijst met 150 geïnspecteerde verpleeghuizen ons niet vertelt

Wij journalisten, wij houden wel van namen en rugnummers. Toegegeven, ook ik hield dinsdag de hele dag de website van de Inspectie Gezondheidszorg nauwlettend in de gaten.

De aanleiding? De van de Tweede Kamer door staatssecretaris Martin van Rijn (Zorg, PvdA) vrijgegeven van 150 geïnspecteerde verpleeghuizen.

Sindsdien zingt overal het lijstje met ‘de slechtste elf’ verpleeghuizen Haasten tv-ploegen zich naar de verpleeghuizen. Zeggen woordvoerders niet te herkennen in hun positie op de lijst. Zou het oordeel van de inspectie ‘achterhaald’ zijn.’ Zou een van de huizen zelfs een willen aanspannen tegen de inspectie.

Voordat je je grootje halsoverkop evacueert, eerst even dit: Spelen de sprekers van de bewuste verpleeghuizen mooi weer? Of hebben ze een punt en is de lijst van de inspectie inderdaad achterhaald en kloppen de conclusies niet?

Wat je te weten komt

Om daar een idee van te krijgen, moet je weten waar de inspectie op toetst. Het afgelopen halfjaar bezochten inspecteurs onaangekondigd 150 huizen, veelal naar aanleiding van een klacht. Uit de verslagen blijkt dat de inspectie dan vooral kijkt naar of de instelling organisatorisch goed functioneert en of er is voor diens bewoners.

Opvallend is dat bijna de helft van de 150 verpleeghuizen de cliëntadministratie niet op orde heeft

Een criterium is bijvoorbeeld of de sleutels van de medicijnkast wel in een kluis opgeborgen kunnen worden. Een ander dat medewerkers gemaakte fouten durven te melden. Weer een ander of vervolgens van die fouten geleerd is.

Dat laatste kun je je ook afvragen bij de inspectierapporten zelf: gaan zorgmedewerkers na een negatief rapport voortaan hun handelingen aanpassen - en is dat dan omdat het moet of omdat ze geloven dat het nut heeft?

Opvallend aan de bevindingen van de inspectie over de 150 verpleeghuizen is dat bijna de helft van de 150 verpleeghuizen de cliëntadministratie niet op orde heeft. Is de administratie nog wel te bolwerken voor zorgpersoneel als dat rekening moet houden met een lange lijst regels en normen, zoals vermeld op de laatste pagina van elk inspectierapport?

De inspectie zelf dat de verpleeghuizen vooral moeite hebben om de steeds complexere zorgvraag van hun bewoners bij te benen. Die moet persoonlijker én toegesneden zijn op verschillende woonvormen.

Wat je niet te weten komt

Wat je aan de hand van de stapel inspectierapporten in ieder geval niet te weten komt, is hoe bewoners de zorg ervaren. Uit recent onderzoek van branchevereniging Actiz onder 25.000 verpleeg- en thuiszorgafnemers dat verreweg de meeste verpleeghuisbewoners hun tehuis een 7 of een 8 geven.

Opvallend is dat de óók aan het overheidsprogramma Waardigheid en Trots van staatssecretaris Van Rijn. Wie deelneemt aan dit programma wil een voorbeeld zijn voor de rest van de verpleeghuizen in Nederland.

Dat het in een verpleeghuis grondig mis kan gaan, moge duidelijk zijn. Zo komt het voor dat verpleeghuisbewoners verkeerde medicijnen krijgen toegediend, wat hen in het ergste geval kan worden. Ook zijn er gevallen bekend van ouderen die letsel hebben opgelopen doordat ze zijn vastgebonden.

De vraag is of dit de uitzonderingen zijn of de regel. En wat het meten van uitzonderingen over de regel zegt. Wat de lijst namelijk niet vertelt, is hoe de honderden niet-geïnspecteerde huizen het ervan afbrengen. Het is namelijk zo dat Nederland eerder bovenaan een wereldwijde van ouderenwelzijn prijkt, dan onderaan bungelt.

Zou het misschien zo kunnen zijn dat twee werkelijkheden naast elkaar kunnen bestaan? Kan een verpleeghuis dat door de bank genomen fantastisch presteert óók ondermaatse prestaties neerzetten of omgekeerd? En zo ja, waar ligt dat dan aan?

Meer weten?

24 uur in een tehuis: ‘Ik had het gevoel dat ik naar een gevangenis ging’ Twee verpleeghuisdirecteuren lieten zich vorig jaar opnemen in het tehuis van de ander. Ze ontdekten hoe het is om bewoner te zijn - een etmaal later waren ze vooral opgelucht dat ze weer naar buiten mochten. Nu verbeteren ze de huizen op basis van hun ervaringen. Lees het verhaal hier terug Wandel mee in de wondere wereld van een dementiepatiënt Hoe is het om dement te zijn? Daar kun je stapels onderzoeken en boeken over lezen óf je kunt het gewoon (soort van) ervaren. Het enige wat je hiervoor nodig hebt is je telefoon en een stuk karton. Lees het verhaal hier terug Verlangen we straks terug naar de verzorgingshuizen van nu? Het verzorgingshuis uit de wederopbouw is aan het verdwijnen. Nu vinden we ze eenvormig, maar ooit betekenden deze huizen voor ouderen een grote vooruitgang. Kan hetzelfde gezegd worden van de woonplek waar mijn generatie later in terechtkomt? Lees het verhaal hier terug

Op de hoogte blijven:

Wil je per mail op de hoogte blijven van de stukken die ik publiceer? Momenteel onderzoek ik hoe het is om te leven met dementie, met hulp van vijftien mensen met dementie die mij bijpraten via hun spraakdagboek. Klik hier voor de wekelijkse mail van de correspondent Oud Worden

Benieuwd naar de rest van het artikel?

Dan kun je gewoon verder lezen. Wij geloven niet in betaalmuren, omdat we het belangrijk vinden dat onze journalistiek zoveel mogelijk mensen bereikt. Wil jij toegang tot alle verhalen? Word dan lid!

Ik word lid Eerst verder lezen

In gesprek:
Heiba Targhi Bakkali
Correspondent Oud worden Geverifieerd door de redactie
Wat zeggen de conclusies uit de inspectierapporten over de staat van de ouderenzorg? Ik ben vooral benieuwd wat zorgverleners, klanten, mantelzorgers of bestuurders van de "slechte" verpleeghuizen vinden wat er beter kan. Mailen mag: heiba@decorrespondent.nl.