De Correspondent
116. Lex Bohlmeijer - in gesprek met Jelle Stekelenburg
SoundCloud

Interview

In schetste de Tsjechische econoom Tomáš Sedláček het visioen van een toekomst waarin we ons solidair voelen met iedereen in de wereld. Dat kun je afdoen als naïef, eerlijk gezegd geloof ik zelf dat het de beste manier is om te overleven.

Een wereldwijde solidariteit ligt in ieder geval ten grondslag aan het werk van Jelle Stekelenburg (1966). Hij is van huis uit tropenarts en gynaecoloog, en werd vorige maand in Groningen benoemd tot bijzonder hoogleraar Internationale aspecten van reproductieve geneeskunde.

Jaarlijks sterven er 300.000 vrouwen ten gevolge van de zwangerschap. Terwijl de oplossing voorhanden is

Van zijn oratie maakte hij een aanklacht. Hij noemde de moeder- en kindersterfte een schandaal. Jaarlijks sterven er 300.000 vrouwen ten gevolge van de zwangerschap, en maar liefst 6 miljoen baby’s. Terwijl de oplossing voorhanden is.

Een goede reden om hem te interviewen. Stekelenburg blijkt in de leer te zijn geweest bij Ivan Wolffers, arts en publicist, en zelf vier jaar in Zambia te hebben gewerkt, tijdens de hoogtijdagen van de aidsepidemie in Afrika. Dat zijn beslissende jaren. Het was het einde van de wereld, hij was als arts volledig op zichzelf aangewezen. Het bevestigde het belang van vertrouwen. In zichzelf, in de ander.

Gesprek met een man die gelooft in de mens en volgens zijn collega’s beschikt over een jaloersmakend talent tot delegeren. Hij houdt van dus op de achtergrond ruist diens Requiem mee.

Meer luisteren?

Podcast: Vrouwen worden steeds banger voor de bevalling Gynaecologe Mieke Kerkhof verzamelde vijfentwintig jaar lang anekdotes over haar werk en heeft ze bijeengebracht in het onlangs verschenen boek Even ontspannen, mevrouw. Een heerlijk boek vol warme anekdotes, maar ook een raak tijdsbeeld van een veranderend vakgebied. Een gesprek over bange artsen, gevreesde bevallingen en haar eigen kinderloosheid. Luister het gesprek met Mieke Kerkhof hier terug Luisteren: Deze antropologe leefde in een giftige en stinkende rivier Roanne van Voorst (1983) woonde een jaar lang in een sloppenwijk in Jakarta. Te midden van het vuilnis en de stank en het gevaar: de wijk ligt in de bedding van een rivier en wordt constant overstroomd. Van Voorst ontdekte niet alleen hoe de allerarmsten daarmee omgaan, maar ook ontmoette ze bijzondere, kleurrijke mensen. Ze verzamelde hun verhalen in De beste plek ter wereld. Lees het verhaal van Lex hier terug Podcast: Waarom zou je leraar worden? Manou (17) gaat op onderzoek uit Manou (17) weet nog niet wat ze wil worden. Ze zou wel met kinderen willen werken, maar weet niet of dat echt wat voor haar is. Daarom vroeg ze haar docenten voor de podcast En NU luisteren!: ‘Waarom bent u eigenlijk leraar geworden?’ Luister de podcast van Johannes en Romanee hier terug