Beste,

Niemands foto’s heb ik zo goed bekeken als die van Pete Souza. In de laatste drie jaar van Barack Obama’s presidentschap van terugkerende thema’s. Allemaal gefotografeerd door Souza.

Fan als ik ben, heb ik in maart 2014 nog geprobeerd met Souza af te spreken toen hij en Obama een bezoek brachten aan Amsterdam. Misschien had hij wel een gaatje in zijn agenda om een lezing te geven (waar ik dan via De Correspondent zoveel mogelijk mensen voor had uitgenodigd). Tot een ontmoeting is het toen niet gekomen, wel een persoonlijk mailtje:

‘Thanks for your note and for the kind invitation. Because of the President’s schedule, I will be unable to give a lecture while I am in the Netherlands. My job is to document what he does, and to be true to that, I don’t do any speaking engagements because it is impossible to ever commit to a day or time.’

Acht jaar lang een propvolle agenda. Overal waar Obama ging, ging Souza. Logisch dat we Obama de afgelopen maanden vooral in vakantiestemming zagen. Souza is ook wel toe aan vakantie, zou je denken.

Maar hij is er nog niet klaar mee. De foto’s die hij de afgelopen jaren maakte om Obama zo sterk mogelijk neer te zetten, zet hij nu in om

Meest recente (hilarische) voorbeeld? Op de rode loper tijdens Donald Trumps bezoek aan Israël begin deze week slaat zijn vrouw Melania de uitgestoken hand van haar man weg…

YouTube

...en kort daarop post Souza deze foto, met als bijschrift ‘Holding hands’.

Je vraagt je af: wat doet Trump zelf met fotografie? Sinds zijn aantreden zijn er Vooralsnog lijkt het vooral een aaneenschakeling van officiële persmomenten Nog te weinig materiaal voor een goede analyse, maar ik blijf het in de gaten houden.

En Souza? Die doet toffe klussen, blijkt uit zijn Instagramfeed. Dit najaar verschijnt zijn fotoboek Obama. An intimate portrait. En De gelijkenissen met de foto’s die hij van Obama maakte zijn geweldig:

Foto’s: Pete Souza

Foto’s: Pete Souza

Wat een fijne campagne voor het nieuwe seizoen van House of Cards. Ja,

Dan nog even dit

Een kijk- en leestip. Van de week publiceerden we de illustraties die de bekende Ecuadoraanse cartoonist Bonil (echte naam Xavier Bonilla) maakte bij het verhaal over persvrijheid in zijn land. dus, het verhaal zelf is ook echt de moeite waard.

Illustratie: Bonil

Illustratie: Bonil

En een kom-ook-tip. Sinds een paar edities mag ik mezelf co-host noemen van De Donkere Kamer. Het is een een avond met allerlei visies en gasten uit verschillende disciplines van de fotografie.

bekend van en portretten van zwervers in New York. Die week opent ook Er zijn nog kaartjes voor deze avond verkrijgbaar.

Lees- en kijktips, opmerkingen en suggesties zijn altijd welkom. Tot volgende week!

Op de hoogte blijven van beeld op De Correspondent? In mijn wekelijkse mail deel ik wat ik zoal tegenkom als correspondent Beeld & Beeldvorming. Én ik geef kijkjes achter de schermen bij onze beeldredactie. Schrijf je hier in voor mijn wekelijkse mail