Beste lezer,

Leuk dat je mijn nieuwsbrief leest!

Ik zit hier met een volgeschreven notitieblok, het resultaat van drie weken vol bijeenkomsten: het architectuurseminar De homepage van InDeSem. in Delft, de De homepage van de Rotterdamse Dakendagen. in Rotterdam én fietscongres De homepage van Velo-City. in Nijmegen. Op elk van deze meerdaagse evenementen stonden de grote aankomende veranderingen in de steeds drukkere stad centraal.

En dan was ik ook nog een weekendje in de hoofdstad van Frankrijk, met een vriendin. Dat is nog eens een veranderende drukke stad in de praktijk. Ik herkende het Parijs van mijn laatste bezoek, zes jaar geleden, nauwelijks meer terug.

We verplaatsten ons per deelfiets van De homepage van Velib Overal in het centrum liggen er nu fietspaadjes en mogen fietsers op de busbaan. Een grote voormalige autoweg, laag langs de Seine, is nu het rijk van wandelaars, fietsers en picknickers. De verkeersborden voor auto’s staan er nog.

Drie leestips uit steden en landen waar het wel gebeurt

In Parijs rijden nog lang niet zoveel fietsers als in een willekeurige Nederlandse stad, maar het straatleven is er erg door veranderd. Parijs voelt niet langer als een autostad.

Een enorme verandering, in vergelijking waarmee Nederlandse steden, die een goede fietsinfrastructuur kennen Zie dit filmpje op YouTube: 'How the Dutch got theire cycle paths.' - Dat leerde ik van Carlton Reid, de Britse schrijver van onderstaand, net verschenen boek over de terugkeer van de fiets. De homepage van Carlton Reids boek 'Bike Boom: The Unexpected Resurgence of Cycling.' - bijna stil lijken te staan. Nu is het ook weer niet zo dat er hier niets gebeurt. Ik ga bijvoorbeeld nog schrijven over het De homepage van het Rijnwaalpad. tussen Nijmegen en Arnhem, waar je nu echt lekker dóór kan rijden. Kunnen er daar meer van komen?

Maar op het zeer internationale fietscongres Velo-City werd me iets duidelijk: doordat Nederland al eerder zo’n goed fietsland is geworden, dreigt het nu op achterstand te raken, terwijl Leestip 1: meer over het vernieuwende fietsbeleid van Parijs. Parijs mooie stukken van de stad teruggeeft aan wandelaars en fietsers , Leestip 2: Quartz over de expansie van Chinese deelfietsen wereldwijd. China het ene megafietsendeelplan na het andere lanceert en Leestip 3: Oslo’s poging om auto’s de stad uit te krijgen. Oslo de auto’s de stad uitwerkt.

Dat Nederland wel wat harder mag trekken om niet achterop te raken, concluderen ook de opstellers van deze net verschenen Leestip 4: De Copenhagenize-ranglijst van de twintig beste fietssteden. ranglijst van de twintig beste fietssteden (Utrecht en Amsterdam staan op plaats 2 en 3).

De verhalen over Parijs, China en Oslo en de ranglijst zijn meteen mijn drie leestips voor deze week.

Verder houd ik het kort: tijd om echte verhalen te gaan schrijven. Alleen nog even het volgende, van het redactiefront.

Een efficiëntere manier van omgaan met jullie bijdragen

Vorige week gaf Volg Jay Rosen samen met tweehonderdduizend anderen op Twitter. Jay Rosen een workshop op de redactie over hoe we beter zouden kunnen omgaan met jullie kennis en input. Hij is de Amerikaanse hoogleraar die samen met ons Zie: The Membership Puzzle Project Rosen zette me enorm aan het denken.

Ik vraag heel graag om input en lees alles wat me wordt toegestuurd. Dat geeft me in het minst gunstige geval zicht op wat ik voor mijn gevoel nu niet hoef te behandelen, wat al heel nuttig is. Veel vaker, zoals Lees hier mijn vorige nieuwsbrief, en vooral de bijdragen eronder! zorgen jullie tips ervoor dat ik snel goed zicht krijg op nuttige bronnen. Op vragen die ik ook nog kan of moet stellen en (soms) op fouten die ik recht moet zetten.

Maar hierdoor stroomt mijn inbox ook steeds sneller vol. Binnen een redelijke termijn antwoorden lukt daardoor steeds minder vaak. Kortom: op deze manier werken is heel waardevol én heel inefficiënt. Uiteraard hebben meer collega’s dit probleem.

Jay Rosen, die al heel lang over een oplossing nadenkt, zegt dat het probleem bij ons, journalisten, ligt. Waarom ontwikkelen wij geen design dat helpt om bijdragen beter te stroomlijnen? Hij heeft er zeer geavanceerde ideeën over, maar om een simpel voorbeeld te geven:

Kunnen we een lezer die wil bijdragen onder een stuk niet eerst laten kiezen of het van belang is dat het gesprek een-op-een plaatsvindt - bijvoorbeeld wanneer je niet en plein public kunt praten? Of dat andere mensen gewoon mogen meeluisteren en meepraten?

Een goed ontwerp hiervoor kost tijd om uit te denken en te maken, maar ik wil het idee wel testen. Dus bij dezen.

Heb je input, feedback of vragen? Heel erg graag! Er zijn twee manieren om die te geven.

  • Heb je informatie of een vraag die voor mij bestemd is, maar die anderen ook mogen lezen? Reageer dan direct onder deze online versie van mijn nieuwsbrief (als je lid bent van De Correspondent). Ikzelf lees alles wat hieronder verschijnt. Anderen kunnen er misschien ook hun voordeel mee doen, of kennis toevoegen die ik niet bezit.
  • Wil je iets zeggen zonder dat anderen meeluisteren of meepraten? Mijn mailadres is thalia@decorrespondent.nl.

Veel dank weer, hartelijke groet,

Thalia

Zo abonneer je je op mijn nieuwsbrief Als je je inschrijft, stuur ik je komende maand elke dinsdag een mailtje over het project Fiets. vs. File. Abonneer je hier

Facebook
Twitter
LinkedIn
Whatsapp
E-mail