De meerderheid van de ouders heeft twee kinderen en zo’n negentig procent van de kinderen groeit op met ten minste één broer of zus. Het Centraal Bureau voor de Statistiek noemt het gezin met twee kinderen dan ook het ‘standaardgezin’.

Maar dit is het punt met standaarden: die lijken zo eenvormig, alledaags en voorspelbaar dat we bijna zouden vergeten erbij stil te staan. Dat we bijna zouden vergeten ons af te vragen wat het betekent om onderdeel uit te maken van een (standaard)gezin.

Terwijl: onderzoek toont aan dat broers en zussen elkaars ontwikkeling beïnvloeden, en hóé ze dat doen hangt af van of ze de eerste of de tweede (enzovoorts) zijn. Onderzoek laat óók zien dat ouders vaak dat ze verschillend met hun kinderen omgaan, én dat dit effect heeft op die kinderen,

Wat we willen weten

Reden genoeg dus om uit te zoeken waar de verwachtingen en ideeën die ouders koesteren vandaan komen en hoe ze hun kinderen vormen. En daarmee: wat er kan gebeuren als we die verwachtingen zouden loslaten, of bijstellen.

Hoe is het voor ouders om meer dan één kind op te voeden? Hoe is het voor kinderen om hun kinderjaren door te brengen in het gezelschap van een ander kind? En in hoeverre worden die ervaringen gevormd door de mores van een bepaalde tijd en cultuur?

Achter die monolitische term gaat een veelheid aan verhalen schuil

Wetenschappers proberen zulke vragen al tientallen jaren te beantwoorden, van psychologen en sociologen tot economen en historici. De antwoorden die ze vinden zijn soms verrassend en soms voor de hand liggend, maar hoe dan ook komen ze vrijwel altijd in de vorm van gemiddelden en kansen, correlaties en brede trends.

In de podcastserie De tweede – Op zoek naar het standaardgezin willen wij, radiomaker Jair Stein (onder andere Plots, Toendra en Opgejaagd) en correspondent Lynn Berger, zulke wetenschappelijke bevindingen afzetten tegen ervaringen van ouders en kinderen zélf. Want achter die monolithische term – ‘het standaardgezin’ – gaat natuurlijk een veelheid aan persoonlijke verhalen schuil.

Verhalen over wat het werkelijk betekent om een tweede kind te krijgen en een tweede kind te zijn, hoe het ons leven beïnvloedt, van onze perceptie van tijd en onze geluksbeleving, tot de kansen voor de kinderen zelf.

Verhalen die laten zien wat het betekent om op te groeien in een standaardgezin, en hoe dat gezin zich verhoudt tot de rest van de samenleving.

Verhalen die het best worden verteld door de gezinnen zelf, met een microfoon in handen.

Hoe je ons kunt helpen

Dus zijn we op zoek naar gezinnen. We zoeken verhalen over allesverslindende jaloezie, over broers en zussen die niet zonder elkaar kunnen, over spijt van de keuze om een tweede kind te krijgen en over alle angsten en dromen die aan deze keuze verbonden zijn.

Concreet zoeken we onder meer naar:

  • Gezinnen die in afwachting zijn van een tweede en willen vertellen hoe ze zich daarop voorbereiden.
  • Gezinnen waar de tweede er al is. Dit mogen gezinnen met kleine kinderen zijn maar ook gezinnen waar de kinderen al lang zijn uitgevlogen. (En als de tweede de middelste is, of een van de middelsten, zijn we net zo geïnteresseerd.)
  • Gezinnen waar, om wat voor reden dan ook, géén tweede is gekomen.

Ben jij onderdeel van zo’n gezin, en heb je mooie, grappige, of pijnlijke herinneringen, ervaringen, anekdotes en inzichten waar je over wilt vertellen? Of ken je een gezin waar dit perfect op van toepassing is?

Laat het ons dan weten, via lynn@decorrespondent.nl. De podcast maken we de komende maanden.

De tweede – Over het zijn en krijgen van een tweede kind Hoe is het om een kind te krijgen wanneer je er al een hebt? Wat betekent het om de tweede te zijn in een wereld die draait om de primeur? In het boek 'De tweede' neemt Lynn Berger je mee in haar fascinerende zoektocht om het tweede kind en de tweede keer beter te begrijpen. Lees hier meer over ‘De tweede’