Vind je Studio Voetbal te serieus?

En Voetbal Inside te lollig?

Dan is Football Weekly van The Guardian de podcast voor jou. Nu zijn er veel maar Football Weekly is de oudste en waarschijnlijk nog steeds de beste.

Waarom hij de beste is, valt onmogelijk uit te leggen. Dus voordat ik er niet in slaag uit te leggen waarom Football Weekly een aanbeveling waard is, leg ik eerst even uit wát het is.

Football Weekly is geen serieuze aangelegenheid als Het is niet bedoeld om er slimmer van te worden, er is geen sprake van bewuste informatieoverdracht. Het zijn gewoon voetbalschrijvers uit met name Groot-Brittannië en Ierland die twee keer per week over de voetbalactualiteit praten, met presentator en redacteur als vaste ingrediënten.

Ze nemen zichzelf niet serieus, maar het voetbal wel. En wanneer het onverhoopt serieus dreigt te worden, komt Richardson met woordgrappen die heel slecht en tóch grappig zijn.

Waarvan hij wéét dat ze slecht zijn en niemand ze leuk vindt. Dus voor je het weet zit je als luisteraar in een soort complot met Richardson, in het grappig vinden van parodieën op

Zoals, na een grote overwinning van Liverpool: 'Liverpool with a score straight out of Posh Spice’s diary: 8-nothing.’

En, over een ploeg die titelkandidaat is geworden: ‘The biggest title challenge since [voetballer, MdH] Danny Shittu tried to write his autobiography.’

En dan zijn er nog eigenaardige gewoontes, zoals zeggen na het bekijken of beschrijven van een wereldgoal - wat Richardson deed en doet.

De faam van Richardson: stunts en taart

Geestelijk vader en centrum van de podcast is deze zelfde Hij baseert zijn faam op een programma over Italiaans voetbal dat hij in de jaren negentig presenteerde,

Voor die faam waren twee redenen. Enerzijds zijn stunts met beroemdheden. Richardson liet zijn gezicht door de Italiaanse spits Pierluigi Casiraghi, stopte het hoofd van de Engelse middenvelder Paul Gascoigne in een groot surprise-ei en presenteerde een aflevering met Elvis Costello.

Je ziet ze denken: zit die kerel nu gewoon de krant voor de camera samen te vatten? Is dat nu televisiemaken?

Anderzijds draaide het om taart. Elke week zat hij op een Italiaans terras met een stuk taart of een ijscoupe en een cappuccino de Italiaanse kranten door te nemen, met op de achtergrond vaak verwonderd toekijkende Italianen. Je ziet ze denken: zit die kerel nu gewoon voor de camera samen te vatten? Dat is alles? Is dat nu televisiemaken?

YouTube
Een goed voorbeeld van een doorsnee uitzending van Football Italia.

Inderdaad, dat is televisiemaken (vaak). De krant doorlezen, hervertellen en uitzenden.

Maar... waarom moet ik dit nu luisteren?

Football Weekly was min of meer het logische vervolg van Football Italia. Het begon in 2006, niet lang nadat Apple de podcastoptie aan iTunes had toegevoegd.

Het programma werd snel populair, ging van één keer naar twee keer per week, en dagelijks tijdens en - en is nog steeds de best beluisterde voetbalpodcast van allemaal.

Het succes zit ’m in de lichtvoetigheid. Geen orakels als Bert van Marwijk die op gedragen wijze twijfelachtige wijsheden verkondigen. Geen Johan Derksens die op gedragen wijze lompe grappen maken. Het is niets meer dan Richardson en paar voetbaljournalisten die leuteren over voetbal.

Maar ondanks de hardnekkige pogingen om vooral níet te analyseren, weet de luisteraar aan het einde wel meer van het spel.

Neem waarin invalpresentator Max Rushden de onderwerpen aankondigt, met kenmerkende ironie: ‘Is the FA Cup dead? Or is it the greatest cup competition in the world? Or is it somewhere in the middle?’

De heren bespreken vervolgens inderdaad de FA Cup, het beroemde bekertoernooi waar clubs inderdaad minder belangstelling voor hebben. Dat komt door het geld: de FA Cup winnen levert je weinig op, maar als je degradeert uit de Premier League, of je niet de Champions League in komt, ben je tientallen miljoenen ponden armer. Vandaar dus dat clubs als Liverpool in de FA Cup derderangsspelers opstellen.

De mannen leggen het uit en je hebt als luisteraar weer wat geleerd.

Een paar grappen dan maar

Maar niet voordat ze de merites van de diverse bekers hebben besproken. Dat wil zeggen: niet de toernooien, maar de daadwerkelijke trofeeën die je kunt winnen.

Een van hen, Nick Miller, denkt dat veel clubs intussen de voorkeur geven aan de Capital One Cup, omdat die minder lang duurt.

Nick Miller: ‘En je krijgt een beker. Al zit er op. En daarom vind ik de beter.’

Barry Glendenning: ‘Wat heeft het voor zin om een bekertoernooi te winnen als je niet de gelegenheid krijgt de kerel te zijn die naderhand mag dansen met het deksel van de beker op zijn hoofd?’

Paul MacInnes: ‘Je kunt wel de Capital One Cup omdraaien en op je hoofd zetten.’

Glendenning: ‘En het heeft , waardoor meer dan twee spelers de beker tegelijkertijd omhoog kunnen houden.’

MacInnes: ‘De FA Cup is beter dan de Capital One Cup omdat er amateurs meedoen. Dus in mijn perfecte wereld - de wereld die ik met ijzeren vuist zou regeren - zou ik de bekers samensmelten.’

Roberts: ‘Samensmelten? Als in: lassen?’

‘Nick, nog even terug naar je dekselargument. De Champions League-beker heeft geen deksel. Maakt dit de FA Cup waardevoller dan de Champions’ League?’

MacInnes: ‘Jazeker. Ik zou ze aan elkaar lassen. Zodat een vierarmig, monsterachtige, eenentwintigste-eeuwse... En ik zou er een GIFje van maken, zodat-ie niet echt zou bestaan.’

[...]

Rushden: ‘Nick. Nog even terug naar je dekselargument. De heeft geen deksel. Maakt dit de FA Cup waardevoller dan de Champions League?’

Miller (blaast diep): ‘Poe, dat is een erg goede vraag. Want dat is een mooie beker. En ik vind de UEFA Cup ook fraai trouwens.’

Glendenning: ‘Dat is een prachtbeker.’

Miller: ‘Al is het meer

Rushden: ‘En de wereldbeker dan? Die heeft geen deksel.’

Miller: ‘Dat is gewoon een...

Glendenning: ‘Het is niet eens een opvangbak.’

Miller: ‘Je kunt er niet eens champagne uit drinken. Toch?’

Glendenning: ‘Je kunt er wel champagne overheen gieten. En hem er dan vanaf likken. Dat kan wel.’

Als je deze aanbeveling tot hier hebt gelezen, dan is Football Weekly iets voor jou.

Eerder in deze serie:

Laten we samen podcasts gaan luisteren Ik ontdekte pas twee jaar geleden dat je een iPhone ook als radio kunt gebruiken. Maar sindsdien komt een groot deel van de journalistiek die ik consumeer binnen via mijn koptelefoon. Het zijn gouden jaren voor podcasts en wij gaan op een rij zetten wat je niet mag missen. Lees hier Nina Polaks aftrap van deze reeks terug Vijf afleveringen die laten zien waarom This American Life zo goed is Het zijn gouden jaren voor de podcast. Maar hoe vind je de pareltjes? Deze week bevelen collega's en ik de beste luisterverhalen aan. In deze aanbeveling: de Afghaanse vluchteling die voor het eerst de bus nam, liefde op een vliegdekschip en de conciërge from hell. En nog meer moois uit het This American Life-archief. Lees hier de aanbeveling van Sanne Blauw terug Deze podcast fluistert je grote verhalen over kleine mensen in het oor Het zijn gouden jaren voor de podcast. Maar hoe vind je de pareltjes? Deze week bevelen collega's en ik de beste luisterverhalen aan. In deze aanbeveling: de schitterende Nederlandse podcastserieToendra, bewonderenswaardig om zijn imititeit en montage. Lees hier de aanbeveling van Lex Bohlmeijer terug Luisteren: Nieuws van ver weg heel dichtbij. En een podcast over ons onbewuste onbewuste Het zijn gouden jaren voor de podcast. Maar hoe vind je de pareltjes? Deze week bevelen collega's en ik de beste luisterverhalen aan. Vandaag: in From Our Own Correspondent vertellen buitenlandcorrespondenten van de BBC een persoonlijk verhaal bij het nieuws uit hun land. En de serie You Are Not So Smart gaat over hoe we niet doorhebben wat we allemaal niet doorhebben. Lees hier de aanbeveling van Thalia Verkade terug Luisteren: Podcasts die je aan het denken zetten (of juist helemaal nergens over gaan) Het zijn gouden jaren voor de podcast. Maar hoe vind je de pareltjes? Deze week bevelen collega's en ik de beste luisterverhalen aan. Vandaag: drie podcasttips van projectleider René Clerc. Lees hier de aanbeveling van René Clerc terug Luisteren: een podcast over een andere podcast (en de kracht van podcasts) In Amerika is het razend populair: de podcast. Indringende verhalen over gewone mensen die worstelen met grote problemen. De VPRO is (in samenwerking met de NTR) begonnen met een dergelijke serie kleine documentaires: Toendra. Jair Stein is een van de makers. Hij bewijst dat kleine verhalen grote journalistieke zeggingskracht kunnen hebben. Luister hier de podcast terug Podcasts op De Correspondent De Correspondent heeft ook een podcastkanaal. Bijna elke week spreekt Lex Bohlmeijer een inspirerend persoon voor een bijzonder verhaal. Zo sprak hij Karen Armstrong, Tofik Dibi, Ruben van Zwieten, Mitchell Esajas en vele anderen. Beluister hier de podcasts van Lex Bohlmeijer