‘De straat is voor mij en veel van mijn vrienden een wezenlijk onderdeel van ons sociale leven. Hij is als een betonnen jungle.’

Zo zegt de fictieve Marokkaan Raouad in het 

De fictieve Marokkaan Raouad had tot vorige week een simpel leven: een beetje rondhangen op straat, misdaden plegen, zijn middelvinger opsteken naar politieagenten. Er heerst grote werkloosheid onder fictieve Marokkanen. Nederlanders verkiezen nog steeds fictieve autochtonen als Henk en Ingrid boven fictieve Marokkanen. Soms werd hij opgetrommeld om te fungeren als stroman in een speech van Wilders of een Nederlandse politieserie. Meestal zat hij thuis.

Niemand zag de fictieve Marokkaan Raouad staan. Tot journalist Bert Monster hem een stem gaf, in een veelbesproken interview in het Reformatorisch Dagblad. Raouad komt eloquent over en toont veel zelfreflectie.

Gecharmeerd door zijn lyrische taal nam de eveneens bedachte uitgever Harry Punts van de niet-bestaande uitgeverij De Punt meteen contact op met de fictieve Marokkaan Raouad. 

De gedichten die de fictieve Marokkaanse Raouad schrijft, zijn een prachtig inkijkje in een wereld waarmee we te weinig in aanraking komen: die van de fictieve Marokkaan.

De dichtbundel De Betonnen Jungle: Echte woorden van een fictieve Marokkaan komt eind dit jaar uit. De Correspondent mocht alvast twee gedichten publiceren.

Mijn pa

Door de fictieve Marokkaan Raouad

Ik heb een lastige band met 

mijn vader, mijn pa

hij houdt van

mij en houdt mij

onder de duim

 

Hij is statistisch

hoogstwaarschijnlijk

ver in de veertig

niet hoogopgeleid

met donkerbruin

haar

 

Hij laat mij statistisch

waarschijnlijk niet

uitpraten en duldt

statistisch gezien

geen tegenspraak, nooit.

 

Ik kom uit een machocultuur

emoties zijn onbespreekbaar

precies zoals een vertegenwoordiger van het Landelijk Beraad Marokkanen gisteren in de media zei

Wij zijn de Marokkanen

Door de fictieve Marokkaan Raouad

We zijn statistisch

oververtegenwoordigd

in de cijfers voor 

criminaliteit

We komen met velen

We gooien je ruiten in

stelen je iPhone

We drinken graag thee

We leven op straat

de betonnen jungle

Over de oorzaken

denken de bobo’s

steevast hetzelfde

Wij hebben lak

aan iedereen

behalve de opa

van Hazim