Een kleuterklas is er niets bij

Met zijn rug naar Viviane Reding houdt Guy Verhofstadt een gepassioneerd betoog tegen zijn achterbuurvrouw. Eurocommissaris Reding is bezig het Europese Parlement uit te leggen hoe het staat met de pogingen van de Europese Unie vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid binnen haar grenzen te bevorderen. Best belangrijk, zou je zeggen. Maar Verhofstadt, de kandidaat van de liberalen voor het voorzitterschap van de Europese Commissie, babbelt vrolijk verder.

Het is tien voor zes. Honderden volksvertegenwoordigers stromen de plenaire zaal van het Europarlement in Brussel binnen. Ze lopen tussen de bankjes door, slaan elkaar op de rug, delen zoenen uit. Maar luisteren naar wat Reding en andere sprekers proberen te vertellen, ho maar.

De vergadering was al om drie uur begonnen. Met debatten over pittige onderwerpen. Zoals het Europese register voor klinische proeven. Dat moet ervoor zorgen dat farmaceutische bedrijven onderzoeken met ongewenste uitkomsten over bijwerkingen of gebrek aan effectiviteit van hun medicijnen niet meer in de onderste la kunnen stoppen. Best belangrijk toch?

Ook op de agenda: de plannen van Eurocommissaris Neelie Kroes voor de interne markt voor elektronische communicatie. Daarover is een scherp debat gaande. Europarlementariërs als Marietje Schaake (D66) vrezen dat die een bedreiging voor de netneutraliteit vormen. Dat begrip houdt in dat in principe al het internetverkeer gelijke behandeling verdient. Aanbieders mogen het verkeer op het net niet belemmeren door bijvoorbeeld de meeste bandbreedte aan te bieden aan de bedrijven met de dikste beurzen. Ook best belangrijk toch?

Maar bij die debatten zat er een handjevol volksvertegenwoordigers in de zaal, beduidend minder dan op de publieke tribune.

Zeker, het Europarlement doet inhoudelijk vaak mooi en belangrijk werk. Maar al was het maar voor de beeldvorming bij het publiek, het zou schelen als het zich niet als een kleuterklas zou gedragen.

Correspondent Europa tussen macht en verbeelding
Tomas Vanheste