Vandaag zijn de Verenigde Naties jarig - de heren en dames in New York mogen 71 kaarsjes uitblazen. Dikke kans dat je daar nog niets over hebt gelezen in je Facebooktimeline of Twitterfeed. Want het werk van deze moloch van een organisatie - of eigenlijk: deze verzameling van organisaties - onttrekt zich aan ons zicht.

Hoe heet bijvoorbeeld de volgende

Juist. Net zo vergaat het de belangrijkste doelstellingen van de Verenigde Naties.

De wereld heeft zich in 2015 namelijk een aantal ambitieuze doelen gesteld, de zogenoemde Sustainable Development Goals. Wij noemen ze hier de ‘Duurzame Doelen.’ In 2030 moeten zijn gehaald.

Ik pik er een aantal uit:

  • Doel 1: Armoede de wereld uit.
  • Doel 2: Geen honger meer.
  • Doel 13: Urgente actie om klimaatverandering tegen te gaan.

Je ziet: bepaald geen bescheiden ambities. In dit artikel worden je belangrijkste vragen over deze ‘Duurzame Doelen’ beantwoord:

Tien vragen over de doelen die de wereld moeten gaan redden Zeventien ‘duurzame doelen’ moeten de wereld in 2030 tot een betere plaats maken. Wat mogen we daarvan verwachten? De belangrijkste vragen over deze 'Duurzame Doelen' beantwoord. Lees het verhaal van Maite hier terug

Tussen nu en 2030 gaan wij de doelen volgen

We zullen de vooruitgang op deze dossiers op de voet blijven volgen. Want we schrijven bij De Correspondent niet alleen over de wereld zoals die is, maar ook over de wereld zoals die wordt.

Er is alleen één probleem: tussen nu en 24 oktober 2030 liggen nog 5.113 dagen. En het punt met doelen op de middellange termijn is: de weg ernaartoe is zo lang en complex, dat die zich nauwelijks voor journalistiek leent.

Daarom zijn de doelen vrijwel nooit in het nieuws. Terwijl: het zijn juist dit soort ontwikkelingen die de vorming van onze wereld bepalen. Soms gebeurt dat heel concreet, zoals in Colombia waar de zeventien doelen in een klap tot beleid zijn gepromoveerd.

Voor een cursus Duurzame Toekomst moeten we in Colombia zijn Vorig jaar stelden de Verenigde Naties zeventien doelen op om de vooruitgang te versnellen. Geen land is zo succesvol in de implementatie daarvan als Colombia: dat heeft de doelen direct omgezet in beleid. Een reis langs dit Zuid-Amerikaanse succesverhaal. Lees het verhaal van Lia Valero hier terug

Meestal gaat het veel indirecter; zijn ze verstopt in allerlei andere beleidsvoornemens en ontwikkelingen. De Correspondent wil graag jouw gids zijn - als het even kan tussen nu en 2030 - met langzame journalistiek over deze trage trends.

We beginnen met een aantal ‘spoedcursussen’ om je bij te praten. We richten ons eerst op twee doelen: armoede en klimaatverandering.

Twee spoedcursussen

Want waar begint en eindigt armoede? En hoe weten we of armoedebeleid een succes is? Volg daarover deze spoedcursus over armoede: hoe krijgen we het de wereld uit?

Armoede. Hoe krijgen we dat de wereld uit? Wereldleiders hebben zichzelf daarom een deadline gesteld: in 2030 moet de wereld vrij zijn van extreme armoede. De vraag is alleen: hoe?Natuurlijk bestaat op die vraag niet één antwoord. In dit thema brengen we daarom zoveel mogelijk antwoorden samen. We kijken naar de omvang van het probleem, naar de oorzaken en naar mogelijke oplossingen. Ga naar het thema Armoede
En, hoe zit het met het klimaat: gaat het ons lukken om de opwarming van de aarde onder de 1,5 graad Celsius te houden? Of, dat kan ook, moeten we leren leven met de gevolgen?

Volg daarover deze spoedcursus over klimaatverandering: onze toekomst op een planeet die steeds warmer wordt.

Klimaatverandering. Onze toekomst op een planeet die steeds warmer wordt Het leven op aarde wordt, zoals het er nu uitziet, een stuk onbehaaglijker door de gevolgen van de opwarming. Maar juist in een periode van grote verandering kunnen onze verhalen, besluiten en acties het verschil maken. De risico's van de opwarming en de pogingen om die te beperken: je leest er alles over in dit thema. Ga naar het thema Klimaatverandering

Maar hadden we de Millenniumdoelen niet al?

Jazeker, maar die liepen eind 2015 af. In dit artikel maakten we de balans op.

Wat is er terechtgekomen van de Millenniumdoelen? De Millenniumdoelen zijn de afgelopen vijftien jaar bepalend geweest voor wereldwijde armoedebestrijding. In deze explainer zet ik de belangrijkste feiten en cijfers op een rij. Lees deze explainer van Jan Sluyterman en je bent helemaal op de hoogte

Hoe kwamen de Duurzame Doelen tot stand?

Deze doelen kwamen dus in de plaats van de Millenniumdoelen. Wat is er van die vorige doelen geleerd en hoe zijn deze doelen tot stand gekomen? We zochten het uit en schreven het op.

Hoe de wereld samen doelen leerde stellen (ook al zijn het er wat veel) Ze vormen dé agenda die bepaalt hoe we de wereld vooruithelpen: de Millenniumdoelen van de Verenigde Naties. Vijftien jaar geleden werden ze in achterkamertjes bedacht. Bij het opstellen van de nieuwe doelen mag de hele wereld meepraten. Is dat een goed idee? Een reconstructie, met het oog op de toekomst. Lees het verhaal van Maite hier terug

Was de hele wereld het dan zo snel eens?

Niet bepaald, lees deze reconstructie van correspondent Maite Vermeulen maar: het ging er soms heftig aan toe.

Met de hele wereld afspraken maken is een bloedig spel Vier maanden lang interviewden onderzoeksassistent Jan Sluyterman en ik meer dan veertig mensen die betrokken zijn bij de onderhandelingen van de Verenigde Naties over ontwikkelingsdoelen wereldwijd. Alle landen op één lijn krijgen over de toekomst van de aarde, hoe doe je dat? Een reconstructie. Lees het verhaal van Maite hier terug

En lees hier verder over de club die de duurzame doelen bedacht heeft

De Duurzame Doelen zijn het geesteskind van de Verenigde Naties. In dit artikel: alle domme vragen over die moloch beantwoord.

Waar hebben we het over als we het over de Verenigde Naties hebben? Het is een van de machtigste organisaties ter wereld, die elke dag wel het nieuws haalt. Toch is het ook een organisatie waar we heel weinig van weten. Want hoe werken de Verenigde Naties? In deze explainer zet ik de belangrijkste feiten en cijfers op een rij. Lees de explainer van Jan Sluyterman hier terug

We vroegen VN-medewerkers over de hele wereld ook hoe het is om voor deze organisatie te werken. Hun dagboeken geven een uniek inkijkje in hoe het is om samen te werken met de hele wereld.

Zeventien medewerkers van de VN hielden voor ons een dagboek bij. Het resultaat is surrealistisch De Verenigde Naties zijn constant in het nieuws, maar wat weten we er eigenlijk van? Vrij weinig. En dat is niet gek, want de VN zijn een gesloten bolwerk. Daarom vroegen wij VN-medewerkers van over de hele wereld anoniem een dagboek bij te houden. Lees het verhaal van Maite hier terug

We schreven verder over de tolken van de Verenigde Naties.

Deze tolken zorgen ervoor dat onze wereldleiders elkaar kunnen begrijpen Dinsdag start de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, een van de belangrijkste bijeenkomsten van wereldleiders die er is. Cruciaal daarbij: de tolken die alles vertalen. Ik liep mee om te kijken hoe ze erin slagen onder zulke hoge druk geen nuance verloren te laten gaan. Lees het verhaal van Hans hier terug

Over hoe journalisten het werk van deze organisatie volgen.

Deze bevlogen journalist is de enige luis in de pels van de Verenigde Naties Journalist Matthew Russell Lee loopt al tien jaar door het hoofdkwartier van de wereld. Waarom? Omdat hij de Verenigde Naties aan hun eigen idealen wil herinneren. Ik volgde hem op zijn gangen door het VN-gebouw en ontdekte welke prijs Lee betaalt voor zijn bestaan als lastpak. Lees het verhaal van Hans hier terug

Tot slot nog dit: waarom dit project?

Dit project is het resultaat van ruim twee jaar journalistiek werk. Dat begon toen ik me in juni 2014 met collega Maite Vermeulen besloot te verdiepen in de Verenigde Naties. We bezochten een week in New York en namen deel aan de UN Summer Academy, een intern trainingsprogramma.

De vragen die dit bezoek bij ons opriep en de contacten die we daar opdeden werden leidend voor hoe het project verder ging. Met de hulp van onderzoeksassistenten Jan Sluyterman (duurzame doelen) en Lisa Peters (vredesmissies) bouwde collega Maite Vermeulen in de jaren die volgden een dossier op. Gastcorrespondent Hans Klis droeg bij vanuit New York.

Toen het dossier zo’n beetje compleet was - voor zover dat natuurlijk kan, met zo’n veelomvattend onderwerp - zochten we naar een manier om al onze bevindingen te presenteren.

We vroegen een fonds aan bij het European Journalism Center (EJC), dat vier Europese media in staat wilde stellen om microsites te bouwen over de duurzame doelen. Ook Spiegel Online en WeltN24 (uit Duitsland) en Dagens Nyheter (uit Zweden) kregen een toegekend. Alle media ontvingen een bedrag van om hun microsite te bouwen.

Deze middelen stelden ons in staat om nieuwe stukken te maken, bestaande stukken te vertalen en de ontwikkeling van onze thema’s te versnellen. De functie is nog in ontwikkeling, maar we konden tot nu toe al introduceren.

Nieuw voor leden: verhalen op onderwerp vinden en volgen via Thema’s Met trots presenteren we vandaag een nieuwe functionaliteit: Thema’s. Daardoor is het mogelijk om De Correspondent op onderwerp te doorzoeken en te volgen. We lanceren eerst drie thema’s (het basisinkomen, dementie en zelfverbetering). De komende weken komen daar in ieder geval vijf bij. Suggesties voor nieuwe thema’s zijn zeer welkom! Lees het verhaal van Rob hier terug

We gebruikten het geld daarnaast voor journalistieke reizen, voor het inkopen van nieuwe artikelen en - last but not least - het vertalen van talloze artikelen over armoede en klimaat, en de thema’s die daarbij horen.

Het project stelt ons in staat om grote ontwikkelingen - de strijd tegen armoede en de opwarming van de aarde - in een context te plaatsen. En zo onze belofte aan leden beter in te lossen: context geven bij de wereld om ons heen.

Bekijk de thema’s ook in Engels

Deadline 2030: The world as it could be Journalism tends to deal with the events of yesterday. But today, on the U.N.’s birthday, we’re focusing on the world of tomorrow. Join us, and catch up on what the world is doing to achieve its goals. Or – equally possible – how it’s failing to meet them. Lees het verhaal van Karel hier terug