Ik wil in deze explainer één ding doen: een beetje begrip kweken voor de haast die klimaatactivisten altijd maar hebben. Zij pleiten bijvoorbeeld - net als ik hier op dit platform Hier pleit ik bijvoorbeeld voor radicale klimaatactie. regelmatig – voor ‘radicale klimaatactie.’

Ik kan me voorstellen dat dat voor veel mensen een beetje... radicaal klinkt. En ik wil dus graag uitleggen waarom ik denk dat het in feite heel redelijk is.

Als je drie minuten doorleest en de Lees David Roberts over de ‘brutal logic of climate change.’ onwrikbare logica van klimaatverandering tot je laat doordringen, dan vermoed ik dat je voor eens en altijd met me eens zult zijn dat de uitstoot nu naar beneden moet en dat geen enkel nieuw fossiel energieproject bestaansrecht heeft.

Eerst een korte uitleg over een subtiel verschil

Wie zich weleens in het klimaat heeft verdiept, weet dat de Hoe hard gaat het eigenlijk met de opwarming van de aarde? snelle opwarming die we nu waarnemen een Bloomberg: waardoor warmt de aarde op? gevolg is van de door mensen veroorzaakte uitstoot van broeikasgassen zoals CO2 en methaan. Minder bekend is het feit dat het uiteindelijk de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer is die bepaalt hoe warm het wordt, niet onze uitstoot.

Het is een subtiel, maar belangrijk verschil. Als je alleen maar denkt aan de uitstoot, dan zul je misschien verwachten dat we het klimaatprobleem hebben ‘opgelost’ als we later deze eeuw alle verbranding van fossiele energie, Dit betekent vlees eten voor onze planeet. alle veeteelt en alle Waarom is ontbossing zo’n groot probleem voor het klimaat? Dat lees je hier. boskap weten te stoppen. Dan hebben we namelijk de Bron: Hier vind je het aandeel van verschillende sectoren in de wereldwijde uitstoot. van onze uitstoot aangepakt.

Maar het probleem is dat Lees in Nature Reports Climate Change: Carbon is forever. het voornaamste broeikasgas CO2 Er zit een vertraging in het klimaatsysteem, leg ik hier uit. tientallen jaren in de atmosfeer blijft als we het daar eenmaal in hebben geblazen. Het stapelt zich op. Hoe hoger de CO2-concentratie, hoe meer opwarming en hoe heviger de ontwrichtende gevolgen.

Om de rampscenario’s van de opwarming te voorkomen, moeten we dus zorgen dat de concentratie van CO2 in de atsmofeer niet te hoog oploopt.​ De volgende vraag is: hoe snel moet de uitstoot dalen om een concentratie te bereiken die ons nog een redelijke kans geeft op een veilig leefklimaat over een eeuw of twee?

Hoe snel moet de uitstoot dalen?

Die vraag hebben klimaatwetenschappers beantwoord. Het klimaatbureau van de VN – het IPCC – heeft al in 2014 Bron: Het gaat om tabel 2.2 op pagina 64 van het vijfde syntheserapport van het IPCC. samengesteld met de hoeveelheid CO2 die we nog kunnen uitstoten om op min of meer veilige concentraties uit te komen.

Stel dat we aan de veilige kant gaan zitten, en we mikken op een CO2-concentratie die ‘Waarschijnlijk’ betekent hier: een kans van 66 procent. De onzekerheid in deze schatting heeft te maken met onzekerheid over de klimaatgevoeligheid: de uiteindelijke temperatuurveranderingen bij een verdubbeling van de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer. We kunnen nog tussen de 600 en 1.200 miljard ton CO2 uitstoten als we een redelijke kans willen houden op maximaal 2 graden opwarming. Dat is ons koolstofbudget. correspondeert met 1,5 graad Celsius aan het einde van deze eeuw, het streven dat in het Verdrag van Parijs is vastgelegd. Hoe snel moet de uitstoot dan dalen?

Als we over een paar jaar in één keer zouden kunnen stoppen met uitstoten, dan hoeven we nu niets te doen. Dat zou er ongeveer De grafieken in dit stuk - gebaseerd op het IPCC - zijn voor het eerst door klimaatwetenschapper Glen Peters op Twitter verspreid. Glen Peters op Twitter.

Natuurlijk kunnen we niet in één klap stoppen. Dus wijken we uit naar scenario 2: onze uitstoot supersnel afbouwen:

Je ziet: in 2026 moet de menselijke uitstoot van broeikasgassen op planeet aarde nul zijn. Dat is over minder dan tien jaar.

Nu weet iedereen dat we dat niet gaan halen. Want er wordt nu nog gebouwd aan nieuwe fossiele infrastructuur, er komen nog mensen bij die vlees willen eten, en er worden nog bossen gekapt.

Om onszelf iets meer speling te geven, kunnen we erop gokken dat we later deze eeuw een manier vinden om CO2 uit de atsmofeer te halen. We stoten dan de komende decennia iets meer uit, op de pof, in de hoop dat we later ‘negatieve emissies’ weten te bereiken. De daling die we dan nodig hebben ziet er zo uit:

Dit derde scenario is nu Dit stuk van David Roberts over de drie scenario’s diende als inspiratie voor deze explainer. redelijk gangbaar onder beleidsmakers. Maar het verontrustende is dat we nog niet weten of we CO2 op grote schaal uit de atmosfeer In theorie zijn ‘negatieve’ emissies mogelijk door bijvoorbeeld heel veel bos te planten (als we daar de ruimte voor vinden), of door planten te verbranden die CO2 hebben vastgelegd en de CO2 die bij die verbranding vrijkomt af te vangen en op te slaan. (‘BECCS’ heet dit: ‘Bio-energy with carbon capture and storage’.) Maar die techniek staat nog in de kinderschoenen en het is niet zeker of we het wel veilig kunnen opslaan. Als we het derde pad bewandelen, leven we dus op de pof én nemen we een enorme gok.

De haast van klimaatactivisten verklaard

Zelfs als het later deze eeuw lukt om enorme hoeveelheden CO2 uit de atmosfeer te halen, dan nog moet de wereldeconomie in 2040 Ik houd me hier nog steeds aan het scenario waarin we een redelijke kans hebben op maximaal 1,5 graad opwarming in 2100, het streven dat in het Verdrag van Parijs is vastgelegd. Als we uit willen komen op 2 graden, hebben we in theorie iets meer ruimte om de uitstoot af te bouwen. Lees bij het PBL meer over de ‘carbon budgets’ voor verschillende temperaturen in 2100. Dat betekent: geen Doelen uit het klimaatverdrag van Parijs halen = geen nieuwe kolen-, olie- of gasprojecten. nieuwe kolen-, olie- of gasprojecten en snelle afbouw van alle fossiele industrie die er al is.

Als je tot zover met me mee gaat, dan zul je begrijpen waarom klimaatactivisten niet alleen kritiek leveren op de fossiele industrie en politici die te weinig doen, maar bijvoorbeeld ook Over een kolenmijnbezetting. kolenmijnen en havens bezetten. Ze hebben haast, en volgens mij terecht.

Maar ik heb nog één ding niet genoemd. Alle praat over het laten dalen van de uitstoot, neemt het zicht weg op een nog basaler feit en een nog grotere reden om haast te maken: de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer is nu al gevaarlijk hoog. Volgens de beste inschattingen van klimaatwetenschappers is een CO2-concentratie van Bron: Klimaatonderzoeker James Hansen stelt bijvoorbeeld dat de enige echt veilige grens voor CO2-concentratie in de atmosfeer 350 ppm is. ‘Parts per million (ppm) oftewel delen per miljoen is een maat voor concentratie,’ meldt Wikipedia. ‘Een concentratie van 1 ppm geeft aan dat er één deel van een product is op een totaal van een miljoen delen, meestal uitgedrukt in massa. Eén ppm is duizend keer kleiner dan één promille.’ Vóór de industriële revolutie was de concentratie broeikasgassen ongeveer 280 ppm. nog veilig; dan veranderen we het klimaat niet op een gevaarlijke manier. Maar we zitten inmiddels al Climate Central schreef begin juni: ‘Carbon Dioxide Set an All-Time Monthly High.’ een tijdje Hier vind je de actuele CO2-concentratie zoals gemeten in Mauna Loa. boven de 400 ppm.

Anders gezegd: we ontwrichten het klimaat al sinds de industriële revolutie. De gevolgen zien we inmiddels De klimaatcrisis is al begonnen. De afgelopen dertig jaar verdween zeker de helft van het ijs op de Noordpool. Extreem weer, droogte, stormen, het smelten van gletsjers, zeespiegelstijging en verwoestijning hebben wereldwijd al geleid tot migratie en ontheemding van miljoenen mensen.

In Miami zijn overstromingen het nieuwe normaal, Australië kampte dit jaar met een ongeëvenaarde hittegolf, terwijl het Europees Milieu Agentschap in een recent rapport spreekt van ‘steeds ernstiger risico’s voor ecosystemen, de menselijke gezondheid en de economie in Europa als gevolg van klimaatverandering.’

De opwarming treft ook ons kikkerlandje. Nederland warmde de afgelopen eeuw twee keer zo snel op als het wereldwijde gemiddelde. Het is al meer gaan regenen, de komende decennia gaan we meer wolkbreuken zien, meer hagel, en meer onweer. Verzekeraars houden al rekening met honderden miljoenen euro’s extra schade.
en die zullen veel ernstiger worden naarmate we langer treuzelen met streng klimaatbeleid.

Dat is de reden dat de mensen die zich zorgen maken over het klimaat vaak een alarmistische houding hebben. Ze zijn niet gek, niet radicaal, ze hebben het begrepen. En ze verdienen meer begrip.

Elke week een mail ontvangen? Als correspondent Klimaat en Energie wil ik de impact van klimaatverandering laten zien en de overgang naar duurzaamheid versnellen. Meld je hier aan om op de hoogte te blijven

Lees verder:

Klimaatverandering. Onze toekomst op een planeet die steeds warmer wordt We gaan het fossiele tijdperk versneld afsluiten. Maar het is te vroeg om opgelucht achterover te leunen. Het leven op aarde zal, zoals het er nu uitziet, een stuk onbehaaglijker worden door de gevolgen van de opwarming die we al hebben veroorzaakt. De risico’s van de opwarming en de pogingen om die te beperken: je leest er alles over in dit thema Het beste nieuws van deze week: Jesse Klaver neemt zijn idealen wél serieus ‘Alles is de schuld van Jesse Klaver,’ zo klinkt het deze week in Den Haag. Maar het is juist goed nieuws dat hij zijn idealen niet direct opgeeft zodra er een ministerschapje in het verschiet ligt. Lees het verhaal van Rutger hier terug Gunstig belastingklimaat? Illegale staatssteun zul je bedoelen Sinds 2005 hebben Amerikaanse bedrijven maar liefst 477 miljard dollar aan winst in Nederland opgepot. Dat ze daar geen belasting over hoeven te betalen is méér dan een gunstige regeling. Dit voldoet aan de belangrijkste criteria van ongeoorloofde staatssteun. Lees het verhaal van Jesse hier terug

Facebook
Twitter
LinkedIn
Whatsapp
E-mail